تبلیغات
دایره المعارف ترکمنی بایراق - سیر تاریخی و اجتماعی ترکمن ها

دایره المعارف ترکمنی بایراق


ضرب المثل ترکمنی

ماتال ترکمنی

ترکمن آدلری

ارتباط با مدیر

متین قزلجه (119)

وضعیت در یاهو

 

ID: matin_ghezeljeh

نظرسنجی

مردم ترکمن در تقابل با فرهنگ های دیگر چقدر توانسته اند نسبت به حفظ فرهنگ و سنن قوم خود موفق باشند؟

جستجو در وبلاگ

  

لوگو


 

مقدمه

گروه هایی كه هـم اكنون « تركـمن » نامیده می شـوند قبلاً « غز » ، « غـوذ » و یا « أغوذ » نامیده می شدند كه از نام جد مشترك آنها یعنی « اُغوذخان » گرفته شده بود . در اینكه چرا آنها تركمن نامیده می شدند. دلیل قانع كننده ای وجود ندارد . تنها در كتب قدیمی به این مطلب بر می خوریم كه تركمنها در جواب « تو كی هستی؟ » می گفتند : « ترك من » یعنی من تركم و نیز گفته شده است كه لفظ تركمن برای تمایز آنها از ترك ها به آنها داده شده است كه نخست « ترك مانند » بوده و در اثر كاربرد در طی زمان و به مرور به « تركمن » تغییر شكل یافته است .

به هر صورت ، تركمنها گروهی زرد پوست بوده اند كه احتمالاً در مغولستان سكونت داشته اند و سپس كم و بیش به طرف غرب منطقه و تركمنستان آمده اند در ضمن در طی زمان به تدریج با غیر تركمنها مخلوط شده اند.

مقدمه

گروه هایی كه هـم اكنون « تركـمن » نامیده می شـوند قبلاً « غز » ، « غـوذ » و یا « أغوذ » نامیده می شدند كه از نام جد مشترك آنها یعنی « اُغوذخان » گرفته شده بود . در اینكه چرا آنها تركمن نامیده می شدند. دلیل قانع كننده ای وجود ندارد . تنها در كتب قدیمی به این مطلب بر می خوریم كه تركمنها در جواب « تو كی هستی؟ » می گفتند : « ترك من » یعنی من تركم و نیز گفته شده است كه لفظ تركمن برای تمایز آنها از ترك ها به آنها داده شده است كه نخست « ترك مانند » بوده و در اثر كاربرد در طی زمان و به مرور به « تركمن » تغییر شكل یافته است .

به هر صورت ، تركمنها گروهی زرد پوست بوده اند كه احتمالاً در مغولستان سكونت داشته اند و سپس كم و بیش به طرف غرب منطقه و تركمنستان آمده اند در ضمن در طی زمان به تدریج با غیر تركمنها مخلوط شده اند .

در «برهـان قاطع» آمده اسـت كه اُغوذها (تركمنها) ، نخست در مغولسـتان زندگی می كردند . در كتیبة اورخان كه متعلّق به قرن هشتم است از آنها ذكر شده است ، ولی مورّخان آنها را ترك و نه تركمن ، به حساب آورده اند . در دایره المعارف چینی قرن هشتم گفته شده است كه تركمنها در غرب زندگی كرده و در آنجا « تو-كو-مونگ (TO-KU-MONG) » خوانده می شدند . از طرفی می توان گفت كه «تو-كو-مونگ» نام دیگر كشور «آلان» است كه مردم «اُغوذ» در قرن دهم در آنجا زندگی می كردند . در حال حاضر تركمنها در تركمنستان شوروی و تركمن صحرای ایران زندگی می كنند . بعضی از گروههای تركمن نیز در افغانستان ساكنند . گروهی از تركمنـها دریـای خــزر را دور زده و هم اكنون در تركیـه و عــراق به سـر می برند .
تركمن بودن سه شرط اساسی دارد : هر تركمن باید در شجره ی تركمنها جای داشته و یا اینكه از نوادگان فرزندان دست دوم تركمن باشد و باید بتواند به لهجة تركمنی صحبت كند و سرانجام مسلمان سنّی حنفی باشد .

مردم تركـمن ، كه قبل از پـذیرش دین اسلام در قـرون دهم و یازدهم با نام اوغـور معـروف بودند ، در مكانی به مساحت تقریباً 10000 میل مربع بین رود آمودریا ، بحرخزر ، تركمنستان ، افغانستان ، منطقه هرات ، و استانهای خراسان و استرآباد ایران ، اسكال داشتند . این كشور، تركمنستان نامیده می شد . مناطق اصلی آن عبارت بودند از : مان قیشلاق ، اوست یورت ، اوزبوی ، كوپت داغ و اترك ، واحه های تجند و مرغاب ، و منطقه ای وسیع بنام قاراقوم (كویر سیاه).

مان قیشلاق (سرزمینی زمستانی هزاران) و اوست یورت (دشت علیا) تا آمدن روسها چراگاه مطلوب تركمنهای چادرنشین بود .در (مان قیشلاق) دو رشته كوه وجود دارد ، كوههای سفید (آق داغ) و كوههای سیاه (قارا داغ) كه ارتفاعشان به 2500 پا می رسد و با فاصله پنجاه میل از دریا تا خلیج كوشاك و از آنجا تا خلیج قاراكه چه امتداد دارد . دره های این كوهها از از لحاظ آب و چراگاه غنی است . ذخایر آب مان قیشلاق به صورت دریاچه ، كه اكثراً تلخ ، و تعداد زیادی چاه می باشد .

از بحر خزر كه 400 میل با مان قیشلاق هم مرز است و خلیج های عمیق آن كه تا قلب مان قیشلاق امتداد دارد ، می شد انتظار داشت كه آب و هوا را كمی ملایم كند ؛ اما اینطور نیست . در تابستان ، درجه حرارت، مخصوصاً در شنزارها ، بسیار شدید است و حتی چاههای كم عمق می خشكد . اكثر بادها در تابستان از جنوب شرق و زمستان از شمال شرق می وزد ، و باران یا برف كم می بارد . هیچگونه درخت ، علف ، یا نوعی گیاه دیگر كه منظره خوش آیند داشته باشد وجود ندارد .

آب و هوای تركمنستان بطور كلی گرم و هوا بسیار خشك است ؛ اما رنج آورترین جنبه آن شدیداً متغیر بودن درجه حرارت است . در زمستان ، هنگام روز درجه حرارت بطور غیر قابل تحمل بالاست ، اما به محض اینكه آفتاب غروب می كند پائین می آید و تا هنگام صبح به 28 درجه سانتی گراد (F 63) میرسد . در تابستان درجه حرارت ممكن است از 60 درجه سانتی گراد هم فراتر رود . جهت باد در وضع هوا تاثیر زیاد دارد ؛ باد شمال درجه حرارت را پائین می آورد ؛ در ماه سپتامبر هنگام روز كه 27 درجه سانتی گراد است بعد از دو روز وزش باد شمال شرق درجه حرارت ممكن است تا 6 درجه سانتی گراد (F 13) برسد . وقتی باد متوقف می شود درجه حرارت دوباره بالا می رود . این بادها همیشه خشك هستند ؛ و اگر مداوماً بوزند ، گاهی هوا را مرطوب می كند و باعث بارندگی می گردد .به هر صورت ، تركمنها از جالبترین گروههای ساكن ایران هستند و ما در این رساله تا آنجایی كه امكان داشته باشد درباره زندگی اجتماعی ، فرهنگی و خصوصیات آنها بحث خواهیم كرد .

بخش اول

تاریخ قومی و قبایل تركمن


تركمنها گروهی از زردپوستان آسیای میانه هستند كه به دلایل گوناگون طبیعی و اجتماعی به طرف جنوب منطقه هجوم آوردند . این گروه در مناطق تركمنستان واقع در اتّحاد جماهیر شوروی و تركمن صحرای ایران ساكن شده اند . آنان دارای جدی افسانه یی به نام اُغوذخان (Oghuz Khan) هستند كه تمام گروهها و زیرگروههای تركمن از او منشعب شده اند . تركمنها مسلمان ، از شاخه حنفی و اهل سنّت بوده و به لهجة تركمنی كه متعلّق به گروه زبانی اُغوذ یا «تركی جنوب غربی» بوده و به زبانهای آذربایجانی و تركی استانبولی نزدیك است صحبت می كنند. (منگز«Menges»،  (1967

از لحاظ فرهنگی و اجتماعی مشابهات زیادی با زردپوستان آسیای میانه (مانند گروههای قزاق و قرقیز) دارند (آیرونز«Irons»، 1975).

تركمنها در طی سالیان دراز با گروههای بومی مخلوط شده اند .تركمنها ، در منطقة شمال دریاچه ایشیق گل (Ishiq Gel) در حدود شش هزار سال پیش زندگی می كرده اند (بوگولیوبف «Bogoliouboff» ،(1979.

منابع فوق نشان می دهد كه تركمنها متعلّق به شمال مغولستان بوده اند . بیشتر مورّخان عقیده دارند كه تركمنها از مشرق (خاورزمین) مهاجرت كرده اند . آنها در قرن ششم میلادی در نزدیكی سیر دریا (سیحون) می زیسته اند و بعـداً به قسمتهای جنوبی آمـودریا (جیحون) و مرو مهاجرت كرده اند .تاریخ تركمنها را می توان به دو دورة افسانه یی و تاریخی تقسیم كرد :


1- دورة افسانه ای

بر طبق منابع شفاهی و شجره نامه ای می توان تاریخ تركمنها را از آغاز خلقت تاكنون به شرح زیر نگاشت: حضرت آدم (ع) نخستین انسان روی زمین بود . بعد از وی شیث (shith) بزرگترین پسر او ، جانشین وی و پیامبر بود . او در حدود 912 سال زندگی كرد . انوش (Enush) فرزند وی پس از پدر ، رهبر و پیامبر شد. سپس قی نان (Qeynan) كه 840 سال زندگی كرد و فرزند «انوش» بود ، رهبری و پیامبری را به عهده گرفت . مهلائیل (Mehlail) فرزند «قی نان» پس از او بر جای پدر نشست . وی 920 سال زندگی كرد و در زمان او فرزند آدم زیاد شده و در منطقة وسیعی پراكنده شده بودند . او در شهر سور در بابل زندگی می كرد و مردم در آن زمان در كوهها و جنگلها می زیستند .

مهلائیل از آنها خواست كه روستاها و شهرها را بنا كنند و به كشاورزی بپردازند . پس مردم به كاشتن گندم و جو همت گماشتند . بعد از او پسرش بارد (Bared) یا ادریس (Edres) رهبری و پیامبری را به عهده گرفت و بعد از وی نیز پسرش اخنوش  (Ekhnush)، كه 908 سال زندگی كرد ، پیامبر مردم شد . او علم پزشكی می دانست و مردم را به خداشناسی دعوت می كرد . متوشلخ (Metushelekh) فرزند او جانشین وی شد . پس از او حضرت نوح علیه السلام فرزند «لامق» رهبری مردم را بر عهده گرفتند . چنانكه در «جامع التّواریخ» مذكور است حضرت نوح (ع) در 250 سالگی به پیامبری رسید ولی بیشتر امت وی به او و پروردگار یكتا ایمان نداشتند . در طی 700 سال فقط 80 نفر به او ایمان آوردند . او از خدا خواست كه امت او را نابود كند . خداوند نیز با او موافقت فرمود و از طریق جبرئیل به او پیام داد كه یك كشتی بزرگ بسازد . این كشتی با وسیلة او و پیروانش ساخته شد . آنها به اندازه كافی غذا و از هر نوع حیوان یك جفت در كشتی گذاشتند . درآن روز باران و طوفان آغاز شد و برای مدتها ادامه داشت . حضرت نوح (ع) و پیروان در روز موعود به كشتی درآمدند . تمام زمین و حتّی قلّة كوهها به وسیلة آب پوشانده شد .كشتی بعد از شش ماه در «موصول» در شمال تركیه به گل نشست . آنها تنها انسانهایی بودند كه از طوفان جان سالم بدر بردند . پس از سالها تمام پیروان او به جز پسران او و زنانشان به رحمت ایزدی پیوستند .

حضرت نوح (ع) دارای سه پسر به نام های یافث (Yafeth) ، سام (Sam) و حام (Ham) بود . یافث جد مشترك تركها و زردپوستان است كه در شمال زندگی می كرد . سام كه در خاورمیانه می زیست جد اعراب و ایرانیان است و حام نیز كه در هندوستان به سر می برد جد سیاه پوستان است . بنابراین ، این سه برادر جد مشترك تمام انسانهای امروزی هستند . یافث احتمالاً پیامبر بود و به صورت كوچندگی زندگی می كرد . او تابستانها را در اورتاق (Urtaq) و كرتاق (Kertaq) كه كوههای بلند و عظیم هستند و نیز در شهر اینانج (Inanj) در مغولستان می گذراند و زمستانها نیز به اورسوق (Ursuq) ، قاقیان (Qaqeyan) و  قره قروم (Qare Qurum) در مغولستان می رفت.

او دارای هفت پسر بود كه یكی از آنها  ترک (Turk) نام داشته و جد تمام تركهاست . ترك چهار پسر داشت. توتك (Tutek) یكی از پسران او دارای فرزندی بنام الیجه خان (Elije Khan) بود . دیب باقوی خان (Dibbaquy Khan) پسر او، نیز پدر  گوك خان (Guk Khan) بود. او نیز پسری بنام آلینجه خان (Alinje Khan) داشت كه دارای دو پسر به نامهای مغول (Moghol) و  تاتار (Tatar) بود كه به ترتیب اجداد مغول ها (زردپوستان) و تاتارها هستند .

مغول چهار پسر به نامهای قراخان (Qara Khan) ، آورخان (Aver Khan) ، گورخان (Gur Khan) و گوزخان (Guz Khan) داشت . قراخان پس از ازدواج صاحب پسری بنام  اُغوذخان  (Oghuz Khan) شد كه جد مشترك تركمنهاست .


2-  دوره تاریخی

تركمنها در زمانهای گذشته به نام «غُز» یا «غوذ (Guz) »، كه از كلمة «اُغوذخان» جد مشترك آنها گرفته شده است ، خوانده می شدند . دربارة تاریخ تركمنها به طور دقیق اطّلاع صحیحی در دست نیست . تنها اطّلاعات موجود به طور جسته و گریخته از كتابهای تاریخی و یا سفرنامه ها گرفته شده است . طبق نظر «بهادرخان» ، تركمنها در منطقة ساحلی شمال دریاچة «ایشیق گل (Ishiq Gel) » در مغولستان زندگی می كردند . بنابراین ، به نظر می رسد كه آنها به تدریج از بخشهای شمالی مغولستان ، و نه بخشهای شرقی و جنوبی آن ، به طرف جنوب مهاجرت كرده و در قرن ششم میلادی در نزدیكی رودخانة «سیردریا» (سیحون) ساكن شدند و سپس در قرن دهم میلادی به نزدیكی «آمودریا» (جیحون) و منطقة مرو آمدند. تركمنها در قرن یازدهم میلادی در مرو ساكن شدند . زیرا در آن زمان مرو بسیار پیشرفت كرده بود . این شهر بعداً به وسیلة حملات «هون ها» و مغولها ، سقوط كرد .در هر صورت می توان تاریخ تركمنها را به سه دوره زیر تقسیم كرد :

الف- دورة بیابان گردی ب- دورة مهاجرت به تركمنستان و تركمن صحرا ج- دورة بعد از مرز بندی رسمی بین كشورهای روسیه و ایران.

بخش دوم

تقسیمات قبایل و طوایف تركمن


پیش از غلبه روسها جمعیت تركمنها در حدود 1150000 نفر بود . طبق گفته سیاحان و منابع معاصر تركمنها به قبایل ، تیره ها و طوایف تقسیم می شدند . اینها (آنچه در زیر می آید) قبیله های عمده تركمنستان بودند :

1- عالی ایلی (علی ایلی) 2ـ آتا 3ـ چاودار 4ـ امرالی (یمره لی؟) 5ـ ارساری 6ـ گركلان 7ـ ساكار (ساقّار؟) 8 ـ سالور 9ـ ساریق 10ـ تكه 11ـ یموت


1- تركمنهای عالی ایلی عمدتاً در ناحیه اند خوی در مرز شمالی افغانستان ساكن بودند ، هر چند كه بخش كوچكی از این قبیله در مرز شمالی و ایلات قوچان و دره گز ایران زندگی می كردند . این قبیله حدود 30000 خانوار (جمعاً 150000 نفر) و تابع امیر افغانستان بودند .

2- تركمنهای آتا در فاصله بین خیوه و چاه های ایگدی زندگی می كردند و تعدادشان بیش از 3000 خانوار (جمعاً 150000 نفر) بود. به اعتقاد موراوف، آنها به چهار تیره تقسیم می شدند :الف ـ نور آتا ب ـ گوسل آتا ( Gusl )  ج ـ عمر آتا د ـ اویماك (اویماق) آتا .


3- تركمنهای چاودار در منطقه بین مان قشلاق و خیوه زندگی می كردند و تعدادشان در حدود 10000 خانوار (جمعاً 50000 نفر) بود . این گروه از تركمنها قبل از سایرین با روسها در تماس بودند . آنها به هفت تیره تقسیم می شدند :الف ـ چاودار  ب ـ ایگدیر  ج ـ ابدال  دـ بورونجوك  ه ـ بوساجی  وـ اسن لو  زـ شیخ .


4- تركمنهای امره لی (یمره الی) در سمت شرقی آمو دریا نزدیك خیوه ساكن بودند و در حدود 5000 خانوار (جمعاً 25000 نفر) می شدند . بعد از سال 1873 توسط خیوه به روسها خراج می دادند .

5- تركمنهای ارساری در ساحل چپ آمودریا از بخارا گرفته تا بلخ و سرزمین داخل افغانستان سكونت داشتند . ارساری یكی از قبایل كثیرالعده تركمن در آسیای میانه بودند . بعد از غلبه روسها بر تركستان ، اكثر ارساریها به دولت روسیه توسط بخارا خراج می پرداختند و تعداد كمی از آنها تبعه افغانستان بودند . ارساریها 50000 خانوار (جمعاً 250000 نفر) بودند . اكثر آنها اسكان یافته بودند ؛ آنها در روابط بین خانات بخارا و افغانستان نقش عمده داشتند و چهار تیره تشكیل می دادند :الف ـ قارا ب ـ باكاول ج ـ آلاچا ه ـ اوكا.

6- تركمنهای گوكلان در دره گرگان بین كوپك داغ و سلسله البرز مقیم بودند كه یكی از زیباترین مناطق شمال خراسان است . اما آنها در این سرزمین به علت حملات پی درپی ایرانیان زندگی آرامی نداشتند. پیش از آنكه ایران آنها را تسلیم خود كند مورد تهاجم آقا محمد خان از خراسان و محمد امین خان از خیوه قرار گرفتند و تا حدود زیادی نابود شده بودند . بدین طریق آنها چاره ای جز تسلیم شدن به شاه ایران در اوائل دهه 1840 نداشتند . در نتیجه ، گرچه آنها زمانی به اندازه تركمنهای تكه نیرومند بودند ، به صورت قبیله درجه دو ، مخصوصاً از لحاظ سیاسی ، در آمدند . آنها حدود 12000 خانوار (جمعاً 60000 نفر) بودند . به گفته سیاحان ، آنها متمدن ترین و اسكال یافته ترین تیره تركمنها بودند . گوكلانها به هشت طایفه تقسیم می شدند :

الف ـ یانقال  ب ـ چاكر بیگدری  ج ـ كریك (قریق)  د ـ كائی (قایی)  ه ـ آی درویش  وـ بایندر  زـ اركك لی   ض ـ قریب علی خان


7- تركمنهای ساقار (قارا) ، قبیله ای كوچك ، كه در اطراف چاههای كویر بین اند خوی و مرو زندگی می كر دند. و تعدادشان 2000 خانوار (جمعاً 10000 نفر) بودند .


8- قبیله سالور یكی از قدیمی ترین قبایل تركمن بود . احتمالاً تعداد آنها قبل از جنگها و مهاجماتی كه موقع انتقال قسمت عمده تركمنها توسط سلجوقها از آسیای مركزی به غرب روی داد ، بیشتر بود . سالورها در شرق سرزمین تكه ، بین سرخس و رود مرغاب ، میزیستند و تعدادشان 6000 خانوار(جمعاً 30000نفر)بود كه آنها به سه تیره تقسیم می شدند: الف ـ یالواچ ب ـ كارامان ج ـ آنابوله گی .


9- تركمنهای ساریق ، یك قبیله قدیمی دیگر ، در ناحیه پنجده ، كنار رود مرغاب ، شرق سالورها ساكن بودند . تعداد آنها هم به علت مذكور در فوق تقلید یافته بود . در نتیجه ، آنها تقریباً 10000 خانوار را تشكیل میدادند (جمعاً 50000 نفر) به گفته گالكین ، ساریق ها به تیره های زیر تقسیم می شدند :

الف ـ بیراش  ب ـ بادانن  ج ـ آلاچا  د ـ بارزاكی  ه ـ قزل مراد  و ـ دویاچی  ز ـ كاچاعالی  ض ـ ساختی         ظ ـ قانای باش

10- تركمنهای تكه بزرگترین و نیرومند ترین قبیله تركمنهاست كه نفوذ آنها نه تنها در كشور های مجاور بلكه در میان كل مردم تركمن محسوس بود . قدرت فزاینده تكه ، رهبریت تركمنها را بدانها داد ، همان طوری كه، در واقع اسم آنها هم تلویحاً بیانگر آن بود . آنها در آخال و واحه های مرو ، و در سرتاسر كویر واوزبوی ، از نزدیك چاه های ایگدی گرفته تا مرزهای واحه خیوه میزیستند . زمانی اكثریت جمعیت تكه در سرزمین آخال ساكن شده بودند ، اما بعد از اینكه سدی روی مرغاب ساخته شد ، عده ای به واحه مرو انتقال یافته اند ، كه بدین ترتیب مرو از واحه آخال پر جمعیت تر گردید .

11ـ طایفه یموت «طایفه یموت مركب از دو تیره است . شرف و چنونی . آنچه نسبت به این دو تیره میدهند این است كه ، شرف و چونی دو برادر بودند و اینها از نژاد و نسل آنانند ، خیل یموت مركب از دوازده طایفه است و هر طایفه مركب از چندین تیره و طایفه و ابه .

جعفر بای ، آتابای ، یلقی ، داز ، دوه جی ، بدرا ، سلاخ ، ایمر كوچك ، ایكدر ، قوجق ، قان یخمز ، این ها طوایف یموت هستند كه در كنار گرگان در صحرا میان آلاچیق زندگی می كردند.


بخش سوم

خصوصیات نژادی


چهره تركمنها قدری شبیه مغولهاست . مردمی اند نسبتاً بلند قد با مویی سیاه كه چهره و قیافه سنگینی دارند . عموماً لاغر می باشند . قومی از نژاد ترك كه در قرن 11و12 بخارا را تسخیر كرده و در سمت مغرب دریای خزر به ارمنستان و گرجستان و شیروان و داغستان دست یافتند . زندگی بادیه نشینی دارند و قسمت عمده جمعیت این نواحی را تشكیل می دهند و آنها را تراكم و تركمن و قزلباش می خوانند .

سر آنها اغلب برای بدن آنها كه قوی و عضلانی است كوچك می آید . صورت آنها دارای دو سوراخ كوچك است كه شكل آنها چشمان چینی را به خاطر می آورد .تركمنها از طبقه نیمه سر كوتاه هستند و شاخص سر آنها 0/83 است . «بكستون» تركمنها گروهی از تركان ایرانی هستند كه در ایران و خیوه و بخارا و قفقاز وجود دارند و عده آنها در حدود یك میلیون نفر است . تیره و طایفه های جوار ، عیوت ، گوكلان ، اخال ، مروتكه سارق سالور و ارساری همه مسلمانند . بعضی به نظر می رسد یك نوع نور دیك اولیه را حفظ كرده باشند ولی معمولاً مخلوت شده اند .در تركمن صحرا به لهجه تركمنی به تركمن خالص ایگ و به نژاد مخلوط قول می گویند .



بخش چهارم

سازمان اجتماعی مردم تركمن


تركمنها پدر تبار هستند . آنها قبل از قرن بیستم دارای خانواده های گستردة بسیار بزرگ با یك رئیس خانوادة (پدر) مقتدر و مستبد بودند . خانوادة كوچكتر و هسته یی (زن و شوهری) در قرن حاضر و به تدریج در میان آنها پاگرفته است . در میان تركمنها فعالیتهای زن و مرد به طور جداگانه مشخص شده است . مردان كارهای كشاورزی و دامداری را انجام می دهند ، در حالی كه زنان به كارهایی چون بر پا كردن و برچیدن «اُی» (آلاچیق تركمنی) ، تهیة آرد ، چیدن و خشك كردن میوه ، دوشیدن شیر گاو و گوسفند ، قالیبافی ، نمدمالی تهیه لبنیات و تمیز كردن پشم ، می پردازند . گذشته از آن ، زنان فعالیتهای دیگری چون بزرگ كردن بچه ، نگهداری كودك ، آشپزی و شست و شو را انجام می دهند .
ازدواج بخصوص از جهت اقتصادی در میان تركمنها اهمیت دارد. تركمنها دارای اجداد مشترك در تمام رده ها هستند . یعنی در خانواده دارای یك جد مشترك (پدر) بوده ، در طایفه نیز جد مشتركی دارند كه فاصله اش بیشتر است همین طور تا سطح قبیله و كل جامعة تركمن ، كه «اُغوذ خان» جد مشترك همه آنهاست . در نتیجه ترکمنها در هر رده با هم نزدیكی و قرابت داشته و دارای جد مشترك هستند . بنابراین ، در بین تركمنها ازدواج به مفهوم وصل كردن خانواده ها و دارای جد مشترك شدن بی معنی ست . زیرا همواره این مورد در بین آنها وجود دارد . ازدواج در بین تركمنها از این جهت مهم است كه باعث می شود یكی از افراد فعال اقتصادی یعنی زن از خانواده دهنده زن یعنی خانواده (عروس) كم شود و در مقابل یك عضو فعال به خانواده گیرنده زن (یعنی خانواده داماد) اضافه شود . بنابراین ، خانواده یی كه زن را می گیرند باید به خانواده ای كه زن را می دهد شیربها بپردازد . دو اصطلاح در زبان تركمنی وجود دارد یكی «آلماق» برای خانواده ای كه زن را می گیرند به معنای گرفتن و دیگری «ساتماق» برای خانواده یی كه زن را می دهد به معنای فروختن .


- آداب و رسوم خواستگاری و ازدواج شنبه 25 اسفند 1386
نوشته شده توسط متین قزلجه , موضوع مقاله :‌ مقالات

نظرات ()| ارسال به ارسال به 100 درجه کلوب دات کام

آخرین مطالب
لینکستان

سایت ها


ترکمنان غیور

Turkmen Yigit

دلنوشته های یک پسر ترکمن

توركمنینگ گؤزه‌ل آدلارئ

تمران

وبلاگ دانشجویان ترکمن دانشگاه مازندران

سایت رسمی اشک رویا یوسف قلیچ پور

سایت ورزشی گنبد کاووس

اشک رویا

سایت فرهنگی خبری ئیلدز

ترکمن

ترکمن تولز

ارکین

آلادالارئم

جمعیت فرهنگی اجتماعی اولکا کمیش دپه

وب سایت شخصی امان قلیچ شادمهر

هفته نامه همزیستی

گلستان نیوز

سایت فرهنگی ترکمن آنلاین

بارش نیوز (جبهه مشارکت ملی گلستان)

گنبد آنلاین

اولکامیز (سایت اطلاع رسانی آق قلا)

دوتار (دانلود موسیقی ترکمن)

یاشلیق

دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گلستان

ویکی پدیا ترکمنی

پایگاه اطلاع رسانی آق قلا

فتو فلیکر بندر ترکمن

انجمن فرهنگی ترکمن های مقیم گوتنبرگ سوئد

هفته نامه سلیم

فصلنامه یاپراق

دانشجویان و دانش آموختگان ترکمن ایران

طبرستان

انجمن شعر و ادب ترکمنی میراث

گاهنامه صحرا

ترکمن کلیک

وب سایت بدر

پاراسات

مصلی نماز جمعه اهل سنت گنبدکاووس

نخبگان کمیش دپه

اوزاق یاشا بیگ ترکمن ایلم

دیوان کامل مختومقلی فراغی

ایل- گون

یاغشی یول

تورکمن صحرا مدیا

هفته نامه صحرا

شرکت تعاونی تولید و مشاوره اسب اصیل ترکمن

سارغد (دانشجویان ترکمن دانشگاه سیستان و بلوچستان)

غوشغیلار

ترکمن صحرا

دانشجویان ترکمن دانشگاه اردبیل

یاغتی ترکمن صحرا

دانشجویان ترکمن دانشگاه زابل

آق قلا

پایگاه اطلاع رسانی جمعیت ترکمنهای مقیم تهران

سایت خبری و فرهنگی ترکمن صحرا

سایت اطلاع رسانی گنبد

پایگاه اطلاع رسانی استان گلستان

همه سایت ها

وبلاگ ها


عکس آق قلا

دیهیم بندر ترکمن

زندگی

پنجره ای رو به سخن

با من بمان

آلتین قپبا (مایا)

دلنوشته (هاتیجا)

گل شاد

اٌغلن

یک پسر (نوشته های محمد فرهادی توماج)

مجله ترکمنی میراث

وبلاگ فرهنگی دانشجویان ترکمن دانشگاه علوم پزشکی ساری

اشعار ترکمنی (موسی قزلجه)

اشعار طنز ترکمنی (موسی قزلجه)

ایلیار

مایسا

پژواک (اجو)

دختر طلایی (هانا)

آیراتین

نوشتهای یک جوان ترکمن

ترکمن مدیکال

گل مادر (عایشه)

عاشق ترکمن صحرا

هاتیجا...

MY Friends (آینا)

وبلاگ پسران گنبدی

اشک رویا (یوسف قلیچ پور)

myminds (آیرا)

خاطرات ترک خورده (مرضیه)

پلی بین من و شما (دکتر دیه جی)

دانشجویان ترکمن دانشگاه پیام نور گرگان

زیست پژوهان گنبد کاووس

روستای قرنجیک خواجه خان

دختر ترکمن (جیران)

کم کم درخت می شوم

پیام بازرگانی

دنیای تو

ترکمن های مقیم جم

اهل سنت شمال

بچه های بندر تر کمن

آرمادا

راز گل سرخ (مایا)-(تعطیل شد)

بدون عنوان (ظهری)

ترکمن قیز (گزل)

لبریز از عشق

همه وبلاگ ها

 

 

 


ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک ارسال لینک

ابتدای صفحه

Design By: www.Bayragh.ir © 2006-2009

.استفاده از مطالب وبلاگ با ذكر منبع بلامانع است